Otobüs Heyecanı

Hani beyaz bir sayfa olur
yazmak istediklerini yazarsın
kimseyle paylasamadıklarını anlatırsın o kağıda
zor be cok zor dersin yazdıktan sonrada bir ah cekersin

Benim hayatım hep otobus camı soguklugunda geçti
hep yolculuk bir yoldan diğer bir yola
bir yürekten diğer bir yüreğe

ama hiç bir yolculuğum bu kadar heyecanlı geçmedi
herşeyin varolmasına rağmen şükretmeme rağmen
bir şeyin aslında hep eksik olduğunu
ve bunu içime gömdüğümü öğrendim

Yolculuk değildi aslında heyecan sendeydi .
hep hayal edilir ya yolculuk arkadaslıkları,
ve sonraları ...

Acaba tanışırmıyım gibi herkesin birbirine bakması
ve herkesin ulaşacağı yer .

Son durak otogarlar
İnsanları bekleyen ve insanların yol aldığı
Özlemlerin sevgilerin bol gösterişli olduğu yer

ilk defa hiç gelmemesini istedim
otobüsün otogara yada son durağa girmesini hiç istemedim
korkudan değil belkide o an o hislerde kaybetmekten ...

Sen ne dersen de gariptir ki bu böyle
Kan kaynadı,heyecan yaptı kalp kimyası
Ve herşeyin hayatımda eksiksiz olmasına rağmen
Bir şeyi bir yerlerde unuttuğumu anladım

Ve son durakta durmamasını istediğim o ilk otobüs
Son durağa geldi ve sıkı bir ayrılıktan sonra
Hep düşündüm evet aslında çok ilginçti
Belki yanlıştı bile ama ...

Ben gerçekten de dürüsttüm
Karşımdakinin dürüst olup olmaması önemli değildi
Sonuçta bir son durak olacaktı ve oldu

Yalansız dürüst ve sadece
Ayazına yenilmiştim güzelliğinin
İçim içimden geçmişti

Sadece güzellik değil aslında
Hayata benim gibi bakıyordu
Uyurken mırıldanması
Ve özlemlerle dolu hayatı
Anlaşılıyordu
Ama her şey işte o son durakta kaldı ...

Nerde ne zaman ne yapıyor soruları kalmıştı bana
Ve çözemedim ...
Bir hayaldi geldi geçti ...