Şiirim

her şey ne kadar farklı dimi şiir
her şer ne kadar da garip dimi şair
son Zaman ilk zaman her zaman
Aynı gibi dimi şair.
özlem güzellik ve acı
Aynı dimi şair .
Kalp dediğin şey üzüldüğü zaman
Hep aynı acı dimi şiir !
Unutlmayan unutulmuyır dimi
ilkler her zaman ilk olarak kalıyor
Ve ayrılamılıyor dimi güzel türkcem!
yarım yamalak kalan aşk kelimelerimle
Yeniden aşık olmak
Yeniden Sevdalanmak
Acılara bürünmek
Büründüğün mutluluklaradan Arada bir
Kafanı cıkarıp oksijen almak
Ne güzel dimi gitarım
....
Yaşanmış yaşanacak
Sevilmiş sevinilecek
Herşey dediğim zaman
Herşeyin içinde biraz da olsa olacak
Annem yani ben
Babam yarından sonraki ben!
Ve sevdiklerim diye içimnden avundurduklarım
İnsanları düşünüyorum şiir insanları
Bu bol oksijenli hayatı ne kadar da boğuyolar
Bu güzel dünyayı ne kadar da kirletiyorlar ...
Hepsi mi Hayır !
ama insan ...
ama ben...
Yazık bir yarını olan bu dunya
Gezegenler diye adlandrdıgımız içimizdeki büyük boşluklar
Evren!
kalbim !
Yarın !
ve şimdi sen şiirim
yazdıgım kelimlerin isimi
şiirimsin
şarinim
!!!