Karanlık!

bu ruhu nasıl kaldıracam masamdan aglayan gozlerimle
agırlık var vucudumda ruhumdan akan ....
basınc oyle sarmıs ki vucudu
kulaklarım cınlıyor gozlerim donuk
Sözlerim döndü kendime
Sert bir duvardan kaçarcasına
Yalanlarım el olmuş tokatlıyor suratımı
Hıçkırıklarım dugum dugum kalıyor bogazımda
Sönüyor sigaram dumanı kalıyor geride ...
Bir süre sonra kapanıyor gözlerim
Sanırım ölüm kokusu geliyor
Çicek bahçelerinden
Ve bir azrail çağırıyor beni karanlıgın icinden
Kalbim dargın,Suratın sarkık
Son sözüm içimde kalmış
KARANLIK!!!!