Sessizlik

Bir gün değil her gün ölmek
Sevmelerin ardında gizli kalan bir çocuk
yarı ağlamaklı,yarı heyecanlı
suların azizliği,menekşelerin durğunluğu
bir de sen gözlerin,ellerin
dokunmaktan korktuğum heyecanım
bir gün belkide kadınım olur diye düşündüğüm
Geleceğim büyük ama küçük umutların arkasında saklı kalan
sözüm ağzımdan dökülen kelimelerim
cümlelerin içinde kalan ben cümle mühendisi
şimdi nerde neye heyecan yapsam kalbim durur gibi oluyor
uzaklara çok uzaklara gidiyor gönlüm
ama her çırpınışta duran bir özgürlük gibi
dünya'yı düşününce içindekilerle
suyla,kuşla,insanla,ağaçla
herşeyle bakınca aklıma gelen nedense hep ölüm oluyor
ne kadar garip aslında ...
kimisi yaşarken,kimisi o anda ölüyor
Nedensiz ?
hangi aşk vardır ki ölümsüz
aşkıda geçtim hangi canlı vardır ki ölümsüz
Razıysa alsın canımı derken
Kaybedecek hiç bir şeyi olmayan bir çocuk gibi susuyorum
Ve yine heyecanlanıp,kalbimin durmasını bekliyorum
artık sakin suskun birazda şaşkın bir hayat yaşıyorum
anlatmak istediğim yada anlatılmak istenen bir cümleyi kurarken
Duruyorum ...
hani küçükken korkardım,karanlıklardan
şimdi karanlığı yansıtan benim
ilginç...
sözsüz bir şarkının en acı notası gibi
kemanın inlemesi gibi ...
evet biliyorun anlamaya başladım sanırım
benim muziğimin sözleri yok
cümleleri kurulmamış daha
sadece acı bir keman notası
Ve sessizlik !